13 redenen om niet te gaan kamperen met één been (maar Patricia doet het toch)

Wanneer mijn man en ik in onze luie stoelen op onze mooie binnenplaats zitten, zeggen we regelmatig dat we niet op vakantie hoeven. Het is prima thuis, lekker rustig en van alle gemakken voorzien. Toch kriebelt het.

 

Blogger Patricia (54) viel van een keukentrapje en verbrijzelde haar knie. Na lang wikken en wegen, koos ze in 2019 voor een amputatie. Haar linkerbeen werd door de knie geamputeerd. Momenteel probeert ze haar oude leven weer op te pakken. Patricia is getrouwd en moeder van twee volwassen dochters. Ze werkt in het onderwijs en is actief in een toneelgroep. Met haar blogs relativeert ze wat haar overkomt.

 

Achterin de schuur staat die oude vertrouwde sleurhut waarmee we elk jaar – eerst met en later zonder kinderen – door heel Europa het avontuur tegemoet reden. Nooit reserveren en soms in een compleet ander land belanden dan de bedoeling was. Heerlijk.

 

Oost, west, thuis best

Toch zal de komende vakantie anders zijn. Ik kan weliswaar redelijk goed vooruit met mijn prothese, maar mijn omgeving is daar ook op aangepast. Zo wonen wij gelijkvloers, is alles rolstoelvriendelijk en heb ik een aangepaste stoel op mijn werk. Buiten vermijd ik waar mogelijk ongelijke trottoirs.

 

13 obstakels die door mijn hoofd gaan:

  1. ‘s Nachts hinkelend op één been vanuit bed naar het toilet in de caravan (en de buren denken dat er een aardbeving is);
  2. ‘s Morgens gewapend met douchekruk richting sanitair gebouw. En dan hebben we het nog niet eens over al die andere keren dat ik het warm heb en plakkerig ben en naar een douche verlang;
  3. De terrassencampings (campings die tegen een berg of een heuvel liggen);
  4. De kiezelpaadjes;
  5. De modderpoel voor de caravan, en niet je schoenen uit kunnen doen;
  6. Eenmaal in de caravan geen ruimte hebben om modderige schoenen uit te kunnen doen;
  7. De snelstromende Dordogne: ik kom er wel in, maar nooit meer uit;
  8. De zwembadtrap;
  9. Een badpak en een prothese;
  10. Samen met manlief de caravan uit een kuil duwen;
  11. De leuke kleine, maar oh zo ongelijke straatjes in Sint Paul Vence;
  12. De gletsjers in Zwitserland – glijden maar;
  13. Ik krijg alles kapot. Maar op vakantie is er geen instrumentenmaker in de buurt na een gevalletje lomp gedrag.

 

En toch ga ik het doen! Gewoon verstand op nul en gaan. Iemand nog tips? Laat je reactie hieronder achter of in de comments op Facebook.

 

Lees ook: Karin heeft een armamputatie: 3 onmisbare zaken op vakantie

 

[Totaal: 1   Gemiddelde:  5/5]

2 gedachten over “13 redenen om niet te gaan kamperen met één been (maar Patricia doet het toch)

  1. Hai Patricia,

    Stoer dat je gaat. Ik kampeer ook met een caravan. Vorig jaar voor het eerst. Ik heb een bovenbeen amputatie.
    Ik nu nog in Nederland dus de gletsjers kom ik niet tegen 🙂
    Maar ik heb een klein krukje op wielen in de caravan voor als ik snachts naar toilet moet. Erg handig.
    Zwembad trap is vaak even oefenen.
    En badpak went na paar keer.
    In ieder geval veel plezier. Je geniet des te meer.

Geef een reactie

zes − 1 =