3 vragen over jouw energiebalans

 

Werk, gezin, vrienden, sport en hobby’s… We hebben het er maar druk mee! Als prothesedrager komt daar nóg een energieverslinder bij. Want lopen met een prothese kost vaak een hoop energie. Hoe vind jij de juiste balans in je dagelijks leven?

 

‘Druk, druk, druk!’ Is dat ook jouw antwoord als iemand vraagt hoe het gaat? Niet gek, want we hebben het behoorlijk druk met z’n allen. Werk, familie, vrienden, sport en hobby’s; we willen graag alles combineren. En niks missen natuurlijk!

 

Cécile met hond in deuropeningEen druk leven vraagt om een goede energiebalans. Want wil je na je werkdag nog naar een verjaardag of naar de sportschool? Dan is het belangrijk dat je overdag nog niet al je energie hebt opgebruikt.

 

Het verdelen van energie is voor iedereen lastig. Een prothese maakt het helaas niet makkelijker. Want hoe rot het ook is: lopen met een prothese kost een hoop energie. Zeker op mindere dagen waarop je prothese niet goed zit, je stomp zeer doet of je last hebt van fantoompijn. Maar ondertussen gaat het dagelijks leven gewoon door. Hoe ga jij daarmee om?

 

Lees ook: 12 herkenbare situaties voor iedereen met een beenprothese

 

Hoe houd jij je energie in balans? We zijn erg benieuwd naar jouw mening. Daarom hebben we drie vragen op een rijtje gezet. We waarderen het ontzettend als jij je antwoorden wilt delen via onderstaand reactieformulier. Met jouw ervaringen en tips help je anderen vooruit!

 

  1. Accepteren of doorzetten?

Wat doe jij op een dag waarop je écht geen fut meer hebt? Accepteer je het en blijf je op de bank hangen? Of ga je ondanks je vermoeidheid tóch naar dat leuke feestje? Merk je dat je houding hierin in de loop der jaren is veranderd? Heb je je er bijvoorbeeld bij neergelegd dat je niet alles kunt doen? Of ben je er juist beter in geworden om jezelf tóch van de bank te slepen?

 

  1. Delen of voor jezelf houden?

Het is helemaal niet leuk om te moeten toegeven dat iets niet lukt. Zéker niet wanneer je iets ontzettend graag wilt. Dus wat doe je als je écht geen energie meer hebt voor die lunchafspraak met je vriend of vriendin? Vind je het vervelend om te zeggen dat dit door je prothese komt? Sommige mensen zeggen liever dat ze ziek zijn dan dat ze last hebben van hun stomp. Hoe denk jij daarover?

 

  1. Jouw ultieme tip?

Wat helpt jou bij het vinden van de juiste balans in je dagelijks leven? Plan jij elke week een dag vrij om bij te komen? Ga je elke avond lekker lang in bad om je lichaam rust te geven? Helpt jouw partner je om beter je grenzen aan te geven? Of krijg je hulp van een coach bij het indelen van je week? Wij zijn benieuwd naar jouw ultieme tip!

 

[Totaal: 4    Gemiddelde: 4.5/5]

Misschien ook interessant

7 gedachten over “3 vragen over jouw energiebalans

  1. Aan het begin van mijn “prothesen loopbaan” viel t me erg tegen hoeveel energie t allemaal kost, hoopte dat als ik eenmaal op prothesen stond het allemaal weer wat makkelijker zou gaan. Maar lopen op dubbele prothesen, waarvan een bovenbeen, vergt gewoon superveel energie. Ik ga soms naar de sportschool en zwem 1x per week (heeft me heel wat moed gekost in het begin) dus mn conditie is best ok. Afzeggen van afspraken doe ik niet vaak, wanneer het thuis bij bekenden is dan durf ik wel “beenloos”. Als ik iets alleen moet doen en t is niet heel dringend wil ik wel eens afzeggen. gelukkig houd mn partner me ook in de gaten en die zet me soms even in de relaxstand, want ik probeer zo weinig mogelijk te missen

    1. Hoi Karin,

      Knap dat je je niet laat tegenhouden en spannende dingen tóch probeert. Maar als je niks wilt missen loop je inderdaad het risico om teveel te doen. Fijn dat je partner het in de gaten houdt, zodat je op tijd wat rust kunt nemen. Want dat is wel nodig met prothesen; vrijwel iedereen geeft aan dat het echt flink veel energie kost. Bedankt voor het delen van je ervaringen!

      Groetjes, Bieke

  2. Mijn naam is René Verleg in 2006 heb ik een bedrijfsongeval gehad bij BetonSon. hierbij is mijn hak verbrijzeld en zijn de zenuwen in m’n voet doorgesneden. In de periode tussen het ongeval en eind 2014 heb ik verschillende operaties ondergaan in Nederland en België. eind 2014 wordt er verteld dat ik cysten in het bod had en dat ik er nog een jaar of drie mee vooruit kon en daarna een amputatie zou volgen. Ik heb samen met mijn vrouw besloten om niet nog drie jaar met zoveel pijn rond te lopen en zijn in Geldrop naar het ziekenhuis gegaan. Januari 2015 is m’n rechteronderbeen geamputeerd, omdat de genezing van de wond niet zo snel ging ben ik pas eind maart kunnen gaan lopen met een aangepaste prothese. Omdat ik het een ellende vond om iedere keer weer naar Blixembos te moeten heb ik me voor de volle honderd procent ingezet en was ik eind Juli klaar met revalideren. Tijdens een controle ben ik aanraking gekomen met het team van de Librabikers en heb ik in 2016 en 2017 de Kaunertalgletcher beklommen op een handbike. Ook aankomend jaar staat deze weer in de planning en een week erna ga ik als enige handbiker deelnemen aan de Homeride. Dit is met een team in 24 uur een parcours van 500km af teleggen het geld wat hiermee ingezameld wordt is voor de Ronald MC Donald huizen ons team fiets voor het RonaldMC Donald huis in Tilburg.

    Ik ben erg trots op mezelf en mijn vrouw dat we dit achter ons hebben kunnen laten en weer vooruit kunnen kijken. Natuurlijk zijn er dagen dat je moe bent of je prothese niet aan kunt hebben. Ik probeer zoveel mogelijk het dagelijkse leven te lijden en soms moet ik dan ook de dag erna pas op dekplaats maken maar dat heb ik ervoor over. Mijn ultieme tip is dan ook : Carpe Diem of terwijl Pluk de dag.

    René

    1. Beste René,

      Wat een dapper besluit om te kiezen voor een amputatie en knap dat je zo snel klaar was met revalideren! Dat moet eind juli 2015 heerlijk zijn geweest, dat je weer vooruit kan na jaren van pijn en operaties. Begrijpelijk dat je trots bent op jezelf en je vrouw! Aanvaarden klinkt makkelijk maar is dat zeker niet altijd. Ga je er veel op uit met je handbike? Dankjewel voor het delen van je verhaal!

      Groet, Yvet

      1. Beste Yvet,

        Als eerste sorry voor delate reactie.
        Als het een beetje weer is zit ik op de handbike. Het vervelende ervan is als het koud en nat is koel je snel af.
        Omdat je alles alleen met je armen en schouders doet koelt de rest van je lichaam juist af. Dus nu is het vooral in de sportschool. Ik wacht nog op antwoord van de Handbikebattle of we dit jaar weer mee mogen en ik ga meedoen aan de Homeride, dit is een marathonestafette van 500km dat met een team in 24 uur moet worden afgelegd. Het sponsorgeld wat we hiermee ophalen gaat naar de Ronald mc Donald huizen. Wij fietsen voor het Huis in Tilburg. Dus er staan weer heel veel km in het verschiet zowel voor de evenementen als trainingen. We zijn nog volop op zoek naar sponsoren en donateuren, dus wellicht komen er vanuit deze kant ook nog enkelen dat zou prachtig zijn.

        Groeten, René

  3. Ik heb sinds juni 2017 mijn onderbeenprothese na een beenbreuk die niet wou genezen, opgelopen in mei 2012. Heb 5 jaar met ups en downs en diverse operaties kunnen lopen en daarom is mijn prothese echt een geweldige vervanging voor mijn been geworden. Ben in juli begonnen met elke dag te wandelen om zo mijn conditie te verbeteren en het resultaat is super. Waar ik eerst 1 1/2 over deed doe ik het nu in 3 kwartier en dan wil ik nog wel een ronde lopen. Soms heb ik moeite om mijn energie te verdelen over de dag maar s’ochtends doe ik mijn werk zodat ik de hele middag tijd heb voor leuke dingen waaronder het wandelen.
    Ook ik heb wel eens last van mijn stomp maar ik neem een paracetamol en meestal kan ik wel wandelen al is het geen lange afstand of ga fietsen..maar stil zitten lukt niet echt en ik heb tot nu toe nog geen afspraken hoeven af te zeggen.
    Mijn tip is, gezond te eten, genoeg slaap en zorg voor voldoende ontspanning en wees open over je handicap. Ook is acceptatie een belangrijk punt.
    Volgende maand krijg ik mijn nieuwe prothese en ik kan niet wachten. 😀

    1. Beste Marion,

      Wat een mooi en positief verhaal! Erg knap dat je doorgaans een goede balans kunt vinden en voldoende energie overhoudt voor dingen die je graag doet. Helemaal mee eens dat open zijn over je beperkingen én acceptatie heel belangrijk zijn om het leven ‘makkelijker’ te maken. Maar willen en doen zijn twee verschillende dingen, dus super dat je het ook in de praktijk kunt brengen! Bedankt voor het delen van je verhaal 🙂

      Groetjes, Bieke

Geef een reactie

15 − zes =