Blogger Jacques stelt zich voor: “Ik leef mijn leven zo intens als het maar kan. Ook nu”

Jacques van Velzen (48) kreeg in 1999 een scooterongeluk, waarbij hij zijn knie verbrijzelde. Na een roerig herstel met vele complicaties, kreeg hij een knieprothese. “Wat oudjes ook krijgen als de knie niet meer goed functioneert door slijtage.” Maar: hij werd opnieuw aangereden. Dat deed het herstel van de knie teniet, dus kwam er een nieuwe knieprothese. Door de pijn kan Jacques er niet goed mee uit de voeten. Gelukkig werd zijn wens in maart 2020 werkelijkheid: zijn linkerbeen werd geamputeerd. Een verlossing: de pijn die hij twintig jaar lang – dag in dag uit – voelde, is eindelijk weg. Op Leven met Amputatie blogt Jacques over zijn ervaringen. Dit is het eerste deel.

Ongeluk

Mijn knie zat klem tussen het motorblok van de scooter en de motorkap van een auto. Ik verbrijzelde mijn knie op de aller slechtste manier en lag maanden in het ziekenhuis. Daar kreeg ik last van complicaties, infecties. Uiteindelijk kwam ik in een rolstoel te zitten, met mijn been gestrekt naar voren. Omdat ik destijds nog zo jong was, vonden de artsen het beter nog geen prothese te plaatsen. Een jaar of vijf leefde ik met een gestrekt been, daarna kreeg ik toch een knieprothese en kon ik een klein beetje uit de voeten met een kruk.

 

Na mijn eerste knieprothese ben ik nog een keer aangereden. Dat deed het hele herstel aan mijn knie teniet. Zo worstelde ik jaren door met heel veel pijn. Min of meer vond ik daar mijn weg in, maar op een gegeven moment ging het niet meer. Mijn knie was compleet verstijfd. Toch vonden de artsen dat ik nog één keer een protheseknie moest proberen. Die kwam in oktober 2019. Toen werd de pijn echt ondraaglijk.

 

Onbegrip

Gelukkig herstelde ik verder goed van het letsel dat ik tijdens de twee ongelukken opliep. Maar die knie: dat kwam altijd terug. Van mij mocht mijn been eraf. Maar dan – en dat vind ik misschien nog wel het meest vervelend – stuit je op ontzettend veel onbegrip. Terwijl ik juist een weloverwogen keuze voor mezelf én voor mijn kinderen wilde maken. Ik was helemaal terug bij af, kon mijn knie niet eens meer buigen. Toch was het vooral mijn omgeving die mijn wens voor amputatie begreep. Het bleek juist de medische wereld die zich tegen mijn oplossing verzette.

 

Keerpunt

Tot ik werd doorgestuurd naar een arts in het Radboud Ziekenhuis voor een second opinion. Daar was ik twee minuten binnen toen de arts zei dat het jammer was dat ik niet eerder langs was gekomen. Hij vond het totale waanzin dat ik niet werd gehoord. Een fijn, maar ook gek gevoel. Ik vocht al zo lang om mijn been te laten amputeren! Op 11 maart 2020 was het zover, exact twee dagen voor de coronapandemie. Ik ging in een ‘normale’ wereld het ziekenhuis in, maar werd wakker in een hele andere wereld. Een extreem intense ervaring.

 

Meer levenskwaliteit

Sindsdien gaat het goed met me. Ik zorg voor mijn kinderen, dat is in combinatie met mijn beperking een fulltime job. Mijn leven is kwalitatief zoveel verbeterd. Er is weer meer ruimte voor leuke dingen. Kan ik een lampje ophangen of een klein stukje lopen met een prothese, dan heb ik al gewonnen. Hoewel het mentaal gezien soms nog zwaar is na alles wat ik heb meegemaakt, heb ik geen dag spijt gehad van mijn keuze. Het enige waar ik spijt van heb is dat ik niet tien jaar eerder geholpen ben.

 

Levensmotto

Mijn levensmotto: alles draait om de ervaring. Ervaar het leven in alle opzichten en mis daarin geen enkele kans. En ervaring hoeft niet per definitie een positief tintje te hebben, hoeft niet per se mooi en probleemloos te zijn. Ik omarm de ups en downs van het leven, het complete plaatje, en leef mijn leven in dat opzicht zo intens als het maar kan. Natuurlijk komt dat door wat ik heb meegemaakt. De realiteit is dat het in een split second klaar kan zijn, maakt dat je eigenlijk elke dag moet leven alsof het je laatste dag is.

 

2 gedachten over “Blogger Jacques stelt zich voor: “Ik leef mijn leven zo intens als het maar kan. Ook nu”

  1. Zo herkenbaar die strijd met de artsen.
    Ik ben blij voor je dat het uiteindelijk gelukt is om gehoord te worden.
    Nu herstellen en langzaam ontdekken wat je nieuwe mogelijkheden zijn.
    Succes
    🍀

Geef een antwoord

4 + tien =