Dianne was klaar voor haar amputatie, maar haar huis niet: ‘Ik douch nu in de tuin’

Hoe pas je je woning aan als je een amputatie ondergaat? Ik kon (en kan) er nauwelijks iets over vinden en dat verbaast me. Ik heb begrepen dat maar een klein percentage van alle amputaties onverwacht gebeurt. De rest van de geamputeerden ziet een verbouwing aankomen, maar voor die grote groep is er nauwelijks informatie beschikbaar.

 

Blogger Dianne (47) liet in juli 2020 haar linkeronderbeen amputeren. Een onschuldige misstap in de badkamer in combinatie met medische missers draaide uit op een catastrofe. Diannes wereld werd daardoor kleiner en kleiner. Een amputatie kan haar in combinatie met de juiste prothese de kwaliteit van leven die ze zo mist teruggeven. Dianne heeft zoon, runt een reclamebureau en houdt van sporten. Haar stip op de horizon: in de zomer van 2021 met een racefiets de Kaunertaler Gletscher in Tirol beklimmen.

 

Ondanks dat mijn amputatie een geplande ingreep was om de kwaliteit van mijn leven te verbeteren, was deze beslissing zeer ingrijpend. Er kwamen veel onzekerheden op mijn pad, terwijl mijn hoofd compleet overliep met vragen zoals: wat moet ik allemaal organiseren om alles om mij heen – zoals mijn werk en mijn gezin – zo goed mogelijk te laten functioneren als ik revalideer?

 

Woningaanpassingen

Mijn man en ik waren ons ervan bewust dat onze woning zo snel mogelijk enkele aanpassingen nodig had om thuis op een veilige manier zelfredzaam te zijn. Wij besloten zelf actie te ondernemen, waarschijnlijk mede ingegeven door het feit dat wij zelf ondernemers zijn.

 

Tijdrovende procedure

We kwamen erachter dat onze gemeente kon helpen. Bij elke gemeente werkt dit op een andere manier. Onze gemeente stelt op een aantal voorwaarden een budget beschikbaar om de verbouwing gedeeltelijk te financieren. Deze procedure kost alleen enorm veel tijd, omdat er diverse partijen bij betrokken zijn. Die moeten er allemaal iets van vinden.

 

De stappen in een notendop

De eerste stap was contact opnemen met onze eigen gemeente. We informeerden bij het Wmo-loket. Wij hadden een rapport nodig van de ergotherapeut van het revalidatiecentrum. Een bouwkundige zou dit rapport vervolgens in opdracht van de gemeente beoordelen. Deze bouwkundige bekeek samen met een ambtenaar onze woning en bracht enkele aanpassingen in het rapport aan. Dit aangepaste rapport ging weer terug naar de gemeente. Als de gemeente akkoord gaat met de bouwtekening, mag de bouwkundige een kostenraming maken. De gemeente moet die wederom goedkeuren. De tijd die hiermee gemoeid gaat, is behoorlijk. En die had ik niet.

 

Buiten douchen

Momenteel ben ik twee weken thuis sinds de operatie, en onze complete bovenverdieping is aan verbouwing onderhevig. Ik lig beneden op bed, terwijl er boven een veldslag gaande lijkt. De bouwvakkers lopen in en uit, drinken koffie en lunchen bij ons in huis. Hartstikke logisch, maar het voelt tegelijkertijd ook als een inbreuk op mijn privacy, waar ik nu juist behoefte aan heb. Douchen moet voorlopig buiten in de tuin, totdat de badkamer klaar is. Ik ben met mijn 47 jaar nog redelijk jong en voor de rest gezond, dus voor mij is dit niet zo’n probleem. Maar ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen geldt.

 

Gat in de markt: een coach

Ik gun ons – mensen met een amputatie – een coach die begeleidt bij het praktische traject. Zodat je een aanspreekpunt hebt en je zelf niet hoeft te lobbyen met allerlei partijen. Je hebt namelijk als patiënt wel iets anders aan je hoofd. Of zie ik nog een nuttige instantie over het hoofd? Ik ben benieuwd naar andere ervaringen. Zijn er meer mensen die een coach een goed idee vinden? Laat je reactie achter in de comments.

 

[Totaal: 1   Gemiddelde:  5/5]

6 gedachten over “Dianne was klaar voor haar amputatie, maar haar huis niet: ‘Ik douch nu in de tuin’

  1. Nou bij mijn was net corona crises begonnen en mijn rechter onderbeen moest af na 53 x Dotteren 26 x spoelen met Jodiumcontrast waar ik niet tegen kan omdat jodium allergie heb kreeg ik prednison als tegengift .maar op 21-3 naar het laste keer dotteren waarbij de aders binnen 2 uren weer dicht gingen en mijn been weer blauw aan worden was ik was in ziekenhuis vumc was ik er klaar mee ik zij Hook je halt hem er af ben er klaar mee geen gelijk meer om de 14 dagen lig ik hier in Amsterdam bij jou op tafel op 26-3-2020 Weerd ik geamputeerd in het VUmc .Mijn vrouw en ik haden maanden lang erover gesproken dat er een dag komt dat ik die beslissing moest nemendan.
    Op 31-3 werd ik ontslagen uit ziekenh. In die rijdt heeft mijn vrouw alles geregeld bed,rolstoel,krukken,looprekje, alles bij mediapoint. Dan thuishulp organisaties gebeld voor te wassen in de woonkamer dat is zo 2 maanden gewest in die tijd was crises Corona geen een mens die de poten uit steekt zelf het wassen was beperkt moest toch een traplift komen en een badstoel die draaien kan wad nu.internet af gezocht en ja hoor badstoel eerst zelf betaal
    119 euro traplift binnen 6 weken ingebouwd met behulp van Ministerie van Gezondheid die heeft mijn vrouw maar even de waarheid verteld over de gemeente hier alles verstopt zich achter Corona ja dat gaat niet die hebben gemeente Arnhem gebeld die hebben onze hem. Gebelden toen ging alles in rap tempo en het ministerie wilde ook het voortgang van zaken weten.

  2. Nou je hebt gelijk hoor een coach zou zeer zeker absoluut een goeie optie zijn. Ikzelf heb nu sinds 8 jaar een rechteronderbeen amputatie , ik weet het nog als de dag van gister wat een ellende. Iedereen denkt er maar makkelijk over maar als je huisje want dat is het voor mij zo krap is dan is alle hulp welkom. En daar zeker heb je wel wat anders aan jhe hoofd doe hele periode. Tuurlijk gaat het met de jaren steeds beter maar een ieder met een amputatie weet ook dat je in het begin amper weet hoe je je om moet draaien
    Nee hoor helemaal gelijk iets meer steun zou meer dan welkom zijn ikzelf heb er een trauma van van de eerste periode.
    Groetjes karin.

  3. Ik heb ook onderbeenamputatie gehad. De enige aanpassingen die ik heb zijn… ruwe tegels in de douche. Ik sta te douchen. En hier en daar handvatten bij de trap. Zorg ervoor dat je geen gladde vloeren hebt. Ik loop sowieso nooit op blote voeten of sokken.
    En die berg gaat je lukken. Ik heb de Alpe d’ Huzes bedwongen op de racefiets.. toen was ik 45 jaar.

  4. Hallo Dianne, ik heb links een bovenbeen amputatie. Er is in ons huis niets aangepast. Buiten een douche krukje en een rolstoel voor als ik geen prothezekan dragen gaat het prima!

  5. Hi Dianne,

    Is zittend douchen met een douchekrukje geen optie? Als dubbele amputee gebruik ik die overal waar nodig en ben nog geen badkamer tegengekomen waar ik er niet mee uit de voeten kan!

    1. Beste allemaal,

      Voor sommigen zal
      Inderdaad een kleine aanpassing voldoende zijn.
      Helaas als er meer lichamelijke beperking gen zijn is meer aanpassing soms nodig.
      Wij zelf hadden een badkamer waarin het onmogelijk was om überhaupt met douchekrukje te douchen.
      Ons werd juist geadviseerd om juist nu de verbouwing goed te doen vanwege andere lichamelijke beperkingen en juist nu goed te handelen zodat dit in een keer goed is voor de rest van de tijd.
      Ik ben erg bij omdat ik nu ten alle tijden comfortabel Maar vooral veilig kan douchen en hier ook nog van kan genieten.

Geef een reactie

12 − zes =