Even voorstellen: Dianne ondergaat binnenkort een amputatie

Dianne (47) stapte in 2011 verkeerd uit bad: een misstap zorgde ervoor dat heel haar leven veranderde. Er brak een zwarte periode aan: “Ik ben alles geworden wat ik niet wil zijn.” Vandaag gooit ze het roer om en neemt ze afscheid van haar linker onderbeen. Deze geboren knokker heeft al een revalidatiesong uitgezocht. Haar ultieme doel: weer racefietsen. Op Leven Met Amputatie blogt ze over haar ervaringen. Dit is het eerste deel.

 

 

 

Ik ben getrouwd met Jan en moeder van een zoon van negentien. Wij hebben een Rhodesian Ridgeback en een Vlaamse Reus. Samen met Jan en zeven collega’s run ik met enthousiasme en plezier een fantastisch reclamebedrijf.

 

Mijn leven vroeger

Tot negen jaar geleden had ik naast mijn gezin en mijn bedrijf een sportief en energiek leven. Er waren ochtenden dat ik al om halfzes met de hond in de Drunense Duinen te vinden was en ook de late uurtjes sloot ik daar af. In mijn vrije tijd en tijdens de vakanties genoot ik van de ritjes op mijn racefiets.


Misstap

In 2011 had ik een zware fietstraining achter de rug en stapte ik in bad om op temperatuur te komen. Toen ik uit bad stapte ging het mis. Ik viel en een gevolg was kraakbeenschade aan mijn rechterbeen. In eerste instantie leek het iets onschuldigs, maar het draaide uit op een catastrofe. Door een onzorgvuldige medische misser moest ik drie keer geopereerd worden. Om mijn rechterbeen te ontzien, heb ik in die tijd mijn linkerbeen overbelast. Mijn linkerenkel is diverse keren geopereerd met als gevolg dystrofie, zenuwschade en artrose. Dit samen zorgt voor enorme pijn in mijn linkerbeen en zeer beperkte mobiliteit.

 

Zwarte periode

Ik ben alles geworden wat ik niet wil zijn. De kwaliteit van mijn leven is voor mij niet toereikend. Met de revalidatiearts bespraken we de optie amputatie. We zetten het traject in gang. Ik wil niets liever dan deze zwarte periode achter me laten, ik wil een supergoede prothese, zodat ik straks weer kan wandelen met de hond. Mijn droom is om weer op mijn racefiets te zitten. Twee jaar geleden was ik deelneemster van de HandbikeBattle, een wedstrijd voor mensen met een beperking. Volgend jaar wil ik die top met mijn racefiets bereiken.

 

Beat me

Nog een paar dagen tot mijn amputatie. En wat vind ik het spannend. Wat zou me te wachten staan? Eén ding is zeker. Ik ben een geboren knokker. Opgeven is geen optie. En terwijl Beat Me van Davina Michelle mijn trommelvlies triggert, bedenk ik me dat dit mijn revalidatiesong wordt. Mijn vechtlust groeit en ik ben meer dan ooit zeker dat deze amputatie ondanks alles iets moois gaat brengen.

 

[Totaal: 6   Gemiddelde:  4.3/5]

22 gedachten over “Even voorstellen: Dianne ondergaat binnenkort een amputatie

  1. Dank je wel voor het delen van jou verhaal.
    Ik Heb 3.5 jaar geleden een sport ongeluk gehad. Grote kraakbeen schade wat en halve prothese na 8 mnd verbranden door een hele knie prothese. In deze operatie its ernstige zenuwschade ontstaan. Nu komt het verhaal amputatie ook voorbij.. de pijn is zo invaliderend… Ik volg graag jou verhaal er dient mentaal nog veel te veranderen voor mij..
    Heel veel beterschap Aerin

    1. Beste Aerin,

      Wat een heftig verhaal.
      Ook bij was een forse zenuwschade ontstaan. Naast al de andere pijn dat ook nog.
      En inderdaad die pijn is zo invaliderend.
      Natuurlijk moet je er helemaal mentaal klaar voor zijn.
      Dat komt vanzelf.
      Het feit dat er over nagedacht wordt geeft aan hoe de pijn je leven beïnvloed.
      Soms zijn de reacties niet begripvol als je zegt dat je een amputatie wil.
      Je wil geen amputatie omdat je graag je been mist maar je wil een amputatie om van de pijn verlost te raken en hierdoor een kwaliteit van leven te krijgen.
      Blijf bij jezelf en laat je niet door domme reacties uit het veld slaan.
      Ik heb 4 weken geleden een onderbeen amputatie ondergaan en voel me beter dan de afgelopen 9 jaar.
      Ik kan niet wachten om kennis te maken met mijn prothese.

      Sterkte met je traject Aerin

  2. Eigenlijk hallo allemaal,
    Mijn man heeft vanaf zijn 13 de kraakbeen problemen en vele knieoperaties en protheses gehad. Nu gaat het echt niet meer en kan hij er niet meer meelopen en heeft ondraaglijke pijnen aan zijn knie. Zijn kwaliteit van leven is er niet meer en hij ligt gemiddeld 19 uur per dag op bed om te rusten van de pijn enigszins draaglijk te kunnen houden. Er is nu een verwijzing naar een vaatchirurg in Zwolle omdat hij een bovenbeen amputatie nog als enige mogelijkheid ziet om van bed af te komen. Hoe is jullie ervaring met de bereidheid van een arts om uit te voeren wat je zelf als beste vind na al die jaren pijn en operaties die niet geholpen hebben.

    Ik hoor graag jullie reactie/s

    1. Beste Jeannette,

      Ik begrijp de wanhoop zo enorm goed.
      De kwaliteit van leven is dan inderdaad niet meer van toepassing.
      Een ander kan zich dit vaak niet voorstellen en opmerkingen zoals; je gaat er gelukkig niet dood aan en je moet genieten van de mooie dingen zijn dan ook waarschijnlijk herkenbaar voor jullie.
      Nee je gaat er niet dood aan maar van binnen ga je hier wel dood aan.
      Ik heb een fantastische revalidatie arts en hij heeft me doorverwezen naar een vaatchirurg en een orthopedisch chirurg nadat ik talrijke operaties achter de rug had en altijd pijn..
      Natuurlijks het goed dat er niet “ zomaar “ geamputeerd wordt maar als je zo’n traject achter de rug hebt is dit een weloverwogen keuze.
      Ik ben maandag thuisgekomen na een onderbeen amputatie.
      Ik hoop echt dat de arts van jullie ook bereid is.
      Hou vol en ga staan voor jezelf!!!
      Heel veel sterkte.

  3. Jeetje Dianne, wat heftig. Ik kan me nog herinneren dat je die misstap gemaakt had. Onze jongens turnden toen nog samen.
    Knap van je dat je deze stap gaat zetten. Moet geen makkelijke beslissing geweest zijn.
    Heel veel succes met de operatie, het herstel en het leren leven met de prothese.
    Hou van do this!

    Liefs Monique Vos

  4. Hoi Dianne, gaat jou zeker lukken💪 Makkelijk zal het zeker niet worden, maar je hebt meerdere uitdagingen overwonnen. Dus blijf positief, blijf knokken en houd de eindstreep van de Handbikebattle in het vizier! Veel succes en revalidatie-/trainingsplezier, Maaike

  5. Hallo Dianne,
    Hoe een misstap je hele leven overhoop gooit, zo herkenbaar!
    Hoe vaak heb ik niet geroepen: dit ben ik niet en dit wil ik niet zijn!
    Nu, een jaar na mijn amputatie kan ik weer zeggen, ik ben tevreden met wie ik nu ben.
    Natuurlijk zal een prothese nooit een gezond been nooit kunnen evenaren en zal je merken dat er weer andere hobbels te nemen zijn. En je hebt geduld nodig, veel geduld. Maar uiteindelijk vind je je weg.
    Het gaat je goed Dianne, blijf knokken, en haal er uit wat er uit te halen is!

    1. Hoi Patricia,

      Dank je wel.
      Ik ben blij dat ik jou verhaal heb mogen lezen.
      Goed om te lezen wat er echt speelt en waar je tegen aan loopt.

      Hou je haaks.
      Hartelijke groet,
      Dianne

  6. Hi Dianne, wat een verhaal. Wij willen jou heel veel kracht wensen met deze dappere stap. Houd moed, vertrouw op jezelf, herstel snel en blik vooruit. En geloof bovenal in een mooie toekomst!

    Veel groeten van jullie oude waterpolovrienden.

    1. Hoi Joop en Monique,

      Wat leuk om weer eens van jullie te horen.
      Waar blijft de tijd 😊
      Bedankt voor jullie lieve berichtje.

      Groeten van ons allemaal.

  7. Mooi verwoord, goede beslissing, maar dat wist je al dat ik dat vond, hele goede operatie en daarna mooie toekomst. Ik wandel over een tijd graag een stuk mee en de Drunense Duinen.

  8. Hai Dianne,
    In het jaar dat het met jou mis ging ben ik in Antwerpen geamputeerd, dit na een sportongeval en ook enkele medische missers. Al ben je nu alles wat je niet wilde zijn een grote overwinning in je revalidatietraject heb je nual genomen. Het stellen van een doel en de wil om het doel te behalen. Gezien je sport verleden weet je ook wat knokken is om doelen te behalen. Een goede revalidatie en een goede prothese zal je de kracht geven je doel te behalen. Ik wil je heel veel sterkte en kracht wensen met je operatie en de revalidatie. Als Vughtenaar ben ik bekent natuurlijk met de Drunese en loodse duinen. Als je weer op de fiets stapt fiets ik graag een rit mee. Blijf positief

Geef een reactie

drie − drie =