Filip heeft nauwelijks last van fantoompijn: ‘Waarschijnlijk omdat mijn hersenen voorbereid waren’

Na een amputatie ervaart tachtig procent van de mensen een pijnlijk gevoel in een ledemaat dat er niet meer is. Dit fenomeen heet fantoompijn. Het heeft iets mysterieus. Er is namelijk geen medische verklaring voor fantoompijn. En de manieren waarop mensen het ervaren, zijn totaal anders. Vandaag doet Filip Pockele (38) zijn verhaal. 

 

“Ik geloof wel dat fantoompijn levens flink kan verpesten. Het doet namelijk zo veel pijn. Gelukkig is het mij tot op de dag van vandaag redelijk bespaard gebleven”, begint Filip zijn verhaal. Filip heeft een beenamputatie tot boven de knie. Hij is hiertoe overgegaan nadat hij in 2011 zijn linkerbeen grotendeels verbrijzelde bij een watersportongeluk. Jarenlang deden artsen van alles om zijn been om te knappen. Dat was geen succes en leverde veel pijn en ongemak op. Daarom ging hij begin 2016 over tot een amputatie. Daar heeft hij nooit spijt van gehad. “Ik had vrede met de amputatie en ben er van overtuigd dat dat ervoor heeft gezorgd dat de fantoompijn uitbleef.”

 

Pijnlijker dan de ergste hoofdpijn

Nadat Filip ontwaakte uit de narcose voelde hij – net als Karin trouwens, die we ook interviewden over fantoompijn – dat zijn been er nog was. “Ik ben absoluut geen fan van littekens en bloed. Daarom wachtte ik totdat mijn vrouw er was, om samen mijn been – of wat er nog van over was – te bekijken. Op dat moment voelde het alsof mijn been er nog aanzat. Zenuwpijnen kwamen toen in één keer op. Ik dook dan met mijn hoofd in een kussen. Ik weet niet of dat echt fantoompijn was. De stomp zelf deed vooral heel veel pijn.” Filip maakt de vergelijking met hoofdpijn, die ook ineens op kan komen en uit zichzelf weer kan verdwijnen. “Al is het pijnlijker dan de ergste hoofdpijn die ik ooit heb gehad.”

 

Medicatie

Filip kreeg in die tijd veel medicatie om de pijn te bestrijden. “Ik werd daar alleen heel passief van. Ik stopte er na een halfjaar mee en ik heb het nu al zeker drie jaar niet gebruikt.” Een ander hulpmiddel was spiegeltherapie. Het is een simpele truc om je hersenen voor de gek te houden, waardoor bij veel mensen de pijn afneemt. Je doet oefeningen voor een spiegel. Hierbij is je geamputeerde ledemaat niet te zien. Je beweegt de gezonde en geamputeerde ledemaat synchroon terwijl je in de spiegel blijft kijken. Maar omdat er bij hem niet echt sprake was van fantoompijn, stopte Filip daar snel mee. “Ik denk dat ik daar geen last van heb, omdat ik mijn hersenen had voorbereid op de amputatie. Het ging stap voor stap. Ik heb er echt naartoe geleefd.”

 

Fantoomgevoel

Het enige waar Filip vandaag de dag nog last van heeft is fantoomgevoel. Bij fantoomgevoel voelen mensen het geamputeerde lichaamsdeel alsof het er nog is. “Ik heb vaak een slapende voet. Ik ga dan – net als ik mijn drie kindjes adviseer – op een koude ondergrond staan. En dan verdwijnt het weer.”

 

Wij zijn benieuwd naar jouw ervaring

Fantoompijn is voor iedereen anders. Wil jij jouw ervaring in onze community delen? Neem dan contact met ons op. 

 

4 gedachten over “Filip heeft nauwelijks last van fantoompijn: ‘Waarschijnlijk omdat mijn hersenen voorbereid waren’

  1. Ik ben zelf op 6 september een bovenbeenamputatie moeten ondergaan en sinds die tijd heb ik het gevoel dat de fantoompijn alleen ‘n maar erger is geworden en heb mij meerdere malen moeten melden voor diverse behandelingen bij het pijncentrum waar ze mij niet niet behoren konden behandelen , nog steeds voel ik de fantoompijn en zo graag hier van afkomen.

  2. ik ben blijkbaar ook één van die weinige gelukkigen die nooit last heeft gehad van fantoompijnen. Maar ken wel enkele vrienden en kennisen die er last van hebben. Ik kan me wel voorstellen wat dat zou kunnen zijn.

  3. Ook ik was voorbereid op mijn knie-ex amputatie. Al jaren.
    En ik weet wat pijn is, 15 jaar met neuropathische pijnen geleefd.
    Ik heb de eerste dag pijnen gehad in mijn afgenomen onderbeen en sindsdien niet weer, door ontspanning en acceptatie gaat het volgens mij zo goed. Fantoomgevoel herken ik helemaal, dat heb ik bijna dagelijks en inderdaad vooral vaak alsof mijn voet slaapt.
    Ik denk dat de mindset van grote invloed is, voor mij is het een opluchting om van mijn been verlost te zijn, dat is uiteraard heel anders dan dat je been er bijv door een ongeluk van de een op andere dag wordt afgenomen..

  4. Ik ben één van de 20% die geen last (meer) heeft van fantoompijnen. ik heb altijd geroepen en dat doe ik nog steeds dat ik dat te danken heb aan de uitstekende medische zorg die ik toen des tijds heb mogen ontvangen.
    In september 2008 heb ik een motorongeluk gehad met een bijzonder lage snelheid, nog geen 35 km/u. Maar ondanks dat ben ik ruim 3 weken later een groot deel van mijn linker onderbeen kwijtgeraakt. In de bijna 6 weken ziekenhuis heb ik dagelijks mogen ervaren wat pijn met je doet. Zelfs met de maximale hoeveelheid morfine was het regelmatig huilen van de pijn. 18 kg afgevallen alleen al door de pijn. Maar mede dankzij de pijn bestrijdings-deskundige liep ik in oktober 2008 pijnloos het ziekenhuis te Brasschaat België uit. En tot op de dag van vandaag heb ik nooit meer fantoompijnen gevoeld.

Geef een antwoord

13 − 10 =