Het verhaal van Marleen over osseointegratie – Deel 1

Door de ziekte Acute fatty liver of pregnancy werd ik drie jaar geleden met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Uiteindelijk zou ik daar bijna zes maanden verblijven, waarvan 60 dagen op de intensive care. Van deze 60 dagen kan ik me maar heel weinig herinneren.

Maar toen ik weer bij mijn positieven kwam, waren de gevolgen maar al te goed zichtbaar. Ik zag twee grote littekens op mijn romp: een van de levertransplantatie en een van de darmoperatie. Daarnaast waren mijn beide benen net boven de knie geamputeerd en werd mij verteld dat ons zoontje met 36 weken zwangerschap was komen te overlijden.

Maar één doel: lopen

In augustus 2016 was ik aan de betere hand. Ik kon beginnen met revalideren. Bij de intake hiervoor werd naar mijn doelen gevraagd. Ik had maar één doel: lopen. Dat ik hiervoor een lange weg moest afleggen was mij wel duidelijk. Maar mijn doel was me net zo duidelijk. De revalidatiearts keek me aan en heeft waarschijnlijk gedacht ‘laat het haar maar proberen, maar lukken zal waarschijnlijk niet’. Ik moet toegeven dat ik op dat moment niets meer dan een zwak hoopje mens was. Bijna alle fysieke kracht was uit me gezogen tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis. En mijn mentale staat was ook niet om over naar huis te schrijven.

Bambi op glad ijs

Ik startte met kokers en vastgestelde knieën. Wanneer ik opstond zag ik eruit als Bambi op glad ijs. En wanneer ik liep in de brug was ik weer net een houten pop. Toch lukte het me om na een paar maanden oefenen en kracht opdoen een rondje te lopen in de oefenzaal, aan de hand van mijn vriend. Nu was het tijd voor een elektronische knie, ik maakte goede vorderingen. Er werd besloten dat ik één Kenevo knie zou krijgen aan het ene been. En aan het andere been hield ik de vastgestelde knie. Binnen twee lessen had ik zoveel vooruitgang geboekt dat de enige logische vervolgstap het aanvragen van een tweede Kenevo knie was.

Twee elektronische knieën 

Maar dit bleek een probleem. In het revalidatiecentrum konden ze geen twee elektronische knieën aanvragen voor een patiënt; ze mochten geen patiënten met twee boven de knie geamputeerde benen met lopen begeleiden. Ik was met stomheid geslagen. Ik was immers aangenomen als patiënt met twee geamputeerde benen boven de knie met als doel weer te willen lopen. Verschillende pogingen hebben we ondernomen om bij de revalidatiekliniek te blijven. Ik had daar een geweldige fysiotherapeut, die het beste in me naar boven wist te halen.

Verdiepen in osseointegratie

Helaas bleek alle moeite voor niets. Ik moest naar een ander revalidatiecentrum. Mijn fysiotherapeut gaf me nog wel het advies om me te verdiepen in osseointegratie. Zij dacht dat dit voor mij wel eens heel fijn zou kunnen zijn.

In februari 2017 werd ik door het Radboud Medisch Centrum in Nijmegen uitgenodigd voor een informatiedag over osseointegratie. Hier kreeg ik uitgebreide informatie over de operaties, het revalidatietraject en de stomaverzorging. Die stomaverzorging is namelijk heel belangrijk. Je moet tweemaal daags spoelen met water om infecties te voorkomen.

Mensen die bijvoorbeeld roken en daardoor een slechtere doorbloeding en wondgenezing hebben, komen niet door de toelatingsprocedure.

Goedgekeurd voor dubbele osseointegratie

Daarnaast was er in Nijmegen alle ruimte om nog vragen te stellen. En bij interesse werd er dezelfde middag nog een persoonlijk gesprek met de revalidatiearts en de chirurg ingepland. Daar werden eerder gemaakte röntgenfoto’s bekeken. En gelijk hoorde je of je wel of niet in aanmerking kwam. Ik werd gelukkig goedgekeurd. De wachtlijst was lang en de wachttijd daardoor 1,5 jaar. Het grote wachten kon beginnen.

 

Volgende week lees je het tweede deel van Marleens verhaal. Hierin vertelt ze over de periode tot de eerste osseointegratie operatie.

 

[Totaal: 8    Gemiddelde: 4.6/5]

2 gedachten over “Het verhaal van Marleen over osseointegratie – Deel 1

  1. Wonderful story Marleen, you’re a very brave young woman and I wish you all the best for the future and look forward to part two of your story, it gives a greater understanding to what happens to people, thank you, Love and kisses, Bill.xxx

  2. Beste Marleen,
    Wat een verhaal, en wat een kracht!
    Ik bewonder je doorzettingsvermogen.
    Jij laat me zien dat heel veel mogelijk is en dat maakt het voor mij allemaal weer een stukje makkelijker.
    Dank je wel.

Geef een reactie

1 + 1 =