Het openhartige verhaal van Tiny – Deel 2

In dit tweede deel: Tiny (53) vertelt over de periode van revalideren na zijn keuze voor amputatie. Die volgt op een jarenlange medische weg na een ‘eenvoudige’ voetbalblessure.

 

Twee weken na zijn amputatie (lees hierover in deel 1 van deze serie) start Tiny met revalideren bij De Hoogstraat Revalidatie in Utrecht. ‘Ik had daar direct al meteen een heel goed gevoel bij. Het voelde als een thuis en tijdens de eerste dag ontmoette ik meteen iedereen van mijn behandelend team’, vertelt Tiny.

Goed geïnformeerd behandelteam

Wat hem het meest is bij gebleven, is dat de fysiotherapeut bijvoorbeeld al direct wist wat hij met de ergotherapeut had besproken. Er werd steeds informatie uitgewisseld tussen de behandelaars. ‘De revalidatiearts kwam en wist zonder de map met gegevens te openen wat ik met de andere behandelaars besproken had, heel fijn.’

Steun van mede-revalidanten

Zijn revalidatieperiode kende ook een onverwacht moeilijke kant; zijn toenmalige vriendin kwam Tiny na een eerste bezoek niet meer opzoeken. Hij had in die periode weinig steun van het thuisfront. Tiny besloot veel te ondernemen en delen met zijn mede-revalidanten. Samen zorgden ze voor plezier en gezelligheid tijdens die maanden van revalideren.

De dag van de prothese

‘De eerste keer dat ik mijn prothese zag was een keertje na het avondeten, toen ik langs de ramen van de instrumentenmakers liep. Ik zag mijn rechterschoen, die ik had afgeven, op een werktafel staan met….. mijn prothese erin. De dag erna mocht ik hem voor de eerste keer proberen.’ Tiny was blij dat het zover was en tegelijkertijd verschrikkelijk onzeker, bang om te vallen. ‘Het voelde als bij de eerste autorijles, zo nerveus was ik. Ik mocht mijn prothese meenemen naar mijn kamer. Daar heb ik eigenlijk de rest van de dag geoefend en proberen te wennen aan het gewicht.’

Intern revalideren

Het advies van Tiny is om je goed te laten voorlichten over de periode van revalideren en vooraf enkele revalidatiecentra te bezoeken. Tiny: ‘En wanneer je kunt kiezen tussen intern revalideren of telkens naar huis na een dag revalideren, zou ik kiezen voor intern. Natuurlijk is het fijn om thuis te zijn, maar na een amputatie kun je nog helemaal niets. Thuis kun je ook niets en ga je je ergeren aan dingen. Bij een interne revalidatie is alles gericht op revalideren. Er is veel aangepast en je kunt dus al snel meer. Drie maanden intern is een lange periode, maar mijn ervaring is dat je uiteindelijk naar huis gaat met veel meer vertrouwen. En vertrouwen is essentieel na een amputatie.’

 

Volgende week lees je het derde en laatste deel van zijn verhaal. In dit derde deel vertelt Tiny over zijn positieve instelling en welke rol die heeft gespeeld tijdens het lange medische traject en de periode daarna.

 

[Totaal: 1    Gemiddelde: 5/5]

Geef een reactie

4 × 1 =