Karin (46 jaar) geniet samen met haar man, hondjes en familie van het leven.  Ze heeft verschillende hobby’s, zoals wandelen, koken, klussen en radiografische auto’s. Doet graag spelletjes met familie of vrienden en heeft in haken een nieuwe uitdaging gevonden (ooit lukt het weer!)

Na een ongeluk in 2014 krijgt ze dystrofie in haar linkerpols, onderarm en hand. Ze probeerde vanalles, maar de pijn werd alleen maar erger en besloot om haar onderarm te laten amputeren. Augustus 2018 was het eindelijk zover!

In deze eerste blog vertelt Karin over zichzelf, waarom ze koos voor onderarm amputatie en haar weg terug naar een ‘normaal’ leven.

De kapper vraagt altijd: ‘Hoe wil je het hebben?’ Ik zeg dan: ‘Doe maar standje hond. Ik wil maximaal twee keer schudden en dan moet het goed zitten.’ Nu Karin al twee maanden haar kappersbezoekjes uit moet stellen, is alleen schudden niet voldoende meer. Lees meer over deze uitdaging van Karin.

Hoe voel je je weer prettig in je lijf na een amputatie? Hoe ga je om met alle aanpassingen en beperkingen? En hoe werkt revalidatie? Blogger Karin (46) krijgt energie van andere mensen. Geluk bij een ongeluk dat ze na haar armamputatie in groepsrevalidatie belandde. Lees meer over deze ervaring van Karin.

Hoe doet ze dat toch? Karin (46) is haar linkerarm kwijt en ondanks dat ze niet helemaal op één lijn zit met haar prothese, haar ergotherapeut gestopt is, haar stomp verandert met alle gevolgen van dien, én ze geregeld iets kapot laat vallen, houdt ze altijd de moed erin.

Na een amputatie ervaart tachtig procent van de mensen een pijnlijk gevoel in een ledemaat dat er niet meer is. Dit fenomeen heet fantoompijn. Vandaag doet Karin (46) haar verhaal. Haar prothese helpt tegen fantoompijn!

Karin (46) heeft sinds februari 2020 een linkerhandprothese. Deze prothese met Myo-plus aansturing is nieuw in Nederland. Er gaat nog wel eens wat mis. Zo veranderde deze linkerhand plotseling in een rechterhand. Het klinkt misschien aanlokkelijk om twee rechterhanden te hebben, maar be careful what you wish for

Een paleisje is het: ons eigen hutje op de hei. Mijn man en ik hebben sinds kort een vakantiehuis op de Veluwe, op een uur rijden van ons huis. Ons eerste weekje is een feestje én een uitdaging. 

Karin zit er totaal niet mee als anderen zien dat ze een arm mist. Als ze het al zien. Want: hoe goed kijken mensen eigenlijk? En áls mensen ernaar vragen, hoe erg is dat dan? ‘Als mensen er gewoon naar durven te vragen, vind ik dat top!’

Mijn moeder zegt altijd dat mijn eerste woordjes ‘ik kan het zelf’ waren. Niemand wil echt afhankelijk zijn van anderen. Maar voor mij is zelfstandigheid een hardnekkige randvoorwaarde om gelukkig te zijn.