Het openhartige verhaal van Tiny – Deel 1

In dit eerste deel van deze serie: Tiny (53) vertelt over de jarenlange medische weg van ‘eenvoudige’ voetbalblessure tot zijn keuze voor amputatie.

Tijdens een zaalvoetbalwedstrijd in 1988 raakte Tiny zwaar geblesseerd aan zijn rechterknie. ‘En achteraf bezien is het bij de eerste diagnose op de EHBO al misgegaan’, vertelt Tiny. Volgens de dienstdoende chirurg had hij zijn banden verrekt en kon hij met een drukverband weer naar huis. Tijdens een kijkoperatie niet veel later bleek er meer aan de hand te zijn: een afgescheurde voorste kruisband. In 1989 volgt de eerste operatie in een reeks van vele.

Van operatie naar operatie

Tiny bleef klachten houden en koos voor een second opinion in een ander ziekenhuis. Daar was de diagnose: instabiele knie door afwezigheid van de voorste kruisband en artrose van het kraakbeen. ‘Er volgden tientallen operaties aan mijn rechterknie, zoals een donor pees die als voorste kruisband moest fungeren of het verwijderen van stukjes meniscus. Ik lag vanaf de eerste operatie in 1989 minstens één keer per jaar in het ziekenhuis voor een operatie. En na bijna elke operatie waren er complicaties, waardoor er opnieuw geopereerd moest worden.’

In 1996 kreeg Tiny na een operatie hoge koorts en bleek hij de ziekenhuisbacterie MRSA te hebben; wekenlang lag hij op een speciale ziekenhuiskamer. ‘Op mijn verzoek ben ik voor verdere behandeling naar het Academisch Ziekenhuis Maastricht gegaan, omdat men daar gespecialiseerd is in botinfecties’, vertelt Tiny. ‘Daar kreeg ik al snel te horen dat mijn knie niet meer te redden was en werd er besloten tot Artrodese, het vastzetten van de knie.’

Rugproblemen door stijf been

Zijn looppatroon met een stijf been gaf vanaf 2006 steeds meer rugproblemen en ondertussen was zijn vertrouwen in de Nederlandse orthopedie weg. Op aanraden van een kennis kwam hij terecht bij het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. ‘Ik heb in Nederland veel ziekenhuizen en specialisten gezien en al kwam ik voor de 10e keer bij dezelfde arts, ik had steeds weer het gevoel dat ik een vreemde was en er niet echt naar me werd geluisterd’, vertelt Tiny. In België waren zijn ervaringen positiever. Daar werd helaas wel duidelijk dat hij meerdere hernia’s in zijn onderrug had; tijdens een spoedoperatie werden drie wervels vastgezet.

‘In 2010 zorgt het lopen met een stijf been opnieuw voor hernia’s in mijn onderrug en nek. Opnieuw werden drie ruggenwervels vastgezet, maar aan de nekhernia’s was geen ingreep mogelijk.’ De orthopeed in België vertelde hem dat als er niets aan zijn looppatroon zou veranderen, hij binnen een à twee jaar in een rolstoel terecht zou komen. ‘Ik heb toen meteen gezegd dat ik dat absoluut niet wilde. Ik wil zo lang mogelijk zelfstandig alles blijven doen.’ Door zijn lichamelijke problemen heeft Tiny dan al veel moeten opgeven. Zo is hij vanaf 2006 volledig arbeidsongeschikt en moest hij zijn geliefde activiteiten als voetbaltrainer staken.

Kiezen voor amputatie

Voor Tiny blijft er nog maar een oplossing over: de amputatie van zijn rechterbeen. ‘Met de juiste revalidatie en prothese zou ik weer een goed looppatroon kunnen aanleren. En daarmee zou ook de snelle slijtage van mijn wervelkolom stopgezet worden’, zegt Tiny.

‘Ik werd drie dagen voor de amputatie opgenomen; in België schakelen ze twee dagen voor de operatie met een ruggenprik de zenuwen uit. Met als doel dat de hersenen niet meer weten dat er een been heeft gezeten. Uit ervaring is gebleken dat er dan minder fantoompijn is.’

‘Ik nam zelf het besluit tot amputatie en heb het er nooit moeilijk mee gehad. Ik schaam me nergens voor. De amputatie en de prothese zorgen ervoor dat ik nog veel kan doen en zo lang mogelijk onafhankelijk blijf.’

 

Volgende week lees je het tweede deel van zijn verhaal. Hierin vertelt Tiny over de periode van revalideren na de amputatie van zijn rechterbeen.

 

[Totaal: 4    Gemiddelde: 5/5]

Misschien ook interessant

2 gedachten over “Het openhartige verhaal van Tiny – Deel 1

  1. Geelen goedeavond,
    Wat vind ik het goed dat u op mijn verhaal hebt gereageerd en natuurlijk wil ik u vertellen waar ik geholpen ben.
    Ik ben in 2011 geamputeerd door Prof.dr. Johan Somville hoofd orthopedie in het Universiteit Ziekenhuis Antwerpen (UZA)
    Ik adviseer u om naar de volgende website te gaan https://www.uza.be/orthopedie Daar kan u informatie vinden om evt. een afspraak te maken. De orthopeden hebben allemaal hun eigen specialisme, voor u adviseer ik Dr. Lieven Dossche .
    U kan altijd een afspraak maken en vragen ofdat zij u kunnen helpen, de grote Nederlandse zorgverzekeringen hebben een contract met dit ziekenhuis dus worden de kosten ook vergoed.
    U zal merken dat men in België heel anders in de zorg staan dan in Nederland.
    Mocht u meer informatie willen ben ik altijd bereid u deze te geven.

  2. Hallo Tiny,
    Ik Ben blij dat men u uiteindelijk met een amputatie heeft kunnen helpen. Ik zit met een gelijkaardig probleem, een kapotte linkerknie waar niets meer aan te repareren valt ; ik heb een zenuwletsel en een volledige knieprothese waar ik niets mee kan. De pijn maakt dat ik in een rolstoel zit en zware medicatie moet nemen en eigenlijk al 5 jaar geen leven meer heb. Maar aangezien men van pijn niet doodgaat, en ze me niet kunnen ‘repareren’ willen de artsen in Frankrijk niets ondernemen.
    Kunt u me aub. zeggen welke chirurg u heeft geholpen? Hartelijk dank en veel success nog. Vriendelijke groeten,

Geef een reactie

tien + 6 =