“Ik weet nog hoe het is om met twee gezonde benen te lopen; mijn prothesen komen daarbij in de buurt”

Erwin te Boekhorst (50) verloor in 2017 door een motorongeluk zijn beide knieën en onderbenen. Een lang, intensief revalidatietraject volgt, volgens de principes van stepped care: de revalidatiearts bekijkt samen met Erwin wat de meest effectieve behandeling voor hem is. Dat betekent ook dat Erwin in korte tijd verschillende prothesen ‘uitprobeert’.

 

Het linkerbeen van Erwin wordt direct na het ongeluk geamputeerd. Hij kiest er samen met zijn behandelend artsen voor om een maand later zijn rechterbeen ook te laten amputeren, omdat ontstekingen en operaties zijn herstel in de weg staan. “Met een prothese en één been waar je niks mee kan, kom je niet ver”, stelt Erwin. Het is tekenend voor zijn mentaliteit. Want na de amputaties besluit hij niet bij de pakken neer te gaan zitten. Hij richt z’n kin op, en stelt doelen: staand trouwen met de moeder van z’n dochter op 1 december 2018, zo’n anderhalf jaar na het ongeluk. Weer tafeltennissen op hoog niveau. Werken in z’n oude functie bij zijn huidige werkgever. Hij legt de lat hoog. Voor zichzelf, maar ook voor de prothesen die hij aangemeten krijgt.

 

Hoge verwachtingen

“Het grootste deel van de prothesen die aangemeten worden zijn mechanisch. Dat is prima voor wie in een rolstoel zit, en alleen af en toe wil opstaan om iets te pakken”, vertelt Erwin. “En vanuit de revalidatiekliniek ken ik mensen die al 30 of 40 jaar met een mechanische knie functioneren en niet kunnen wennen aan een computergestuurde prothese. Dat is niet zo gek. Maar we zijn destijds ook afgestapt van de houten poot, met een reden. Ik verwacht – zeker vanwege mijn dubbele amputatie – veel van mijn prothesen, maar vooral omdat ik vind dat ik het waard ben.”

 

De mechanische prothesen voldoen niet aan zijn verwachtingen, schetst hij. “Voor het toepassen van stepped care heb ik er zo’n drie, vier weken op gelopen. Ook in en om het huis. Een stoepje op kost veel kracht. Een stoepje af is levensgevaarlijk, want zodra je knie iets gebogen staat ga je er doorheen. Terwijl je met een processor (computergestuurde prothese) direct het vertrouwen hebt dat áls je al valt, er een vertraging in zit. Je kan je val opvangen, eventueel doorlopen en als je dan toch valt, val je minder hard en is er dus minder kans op letsel. Voor iedereen met een prothese geldt dat je erop moet kunnen vertrouwen, maar met een dubbele amputatie al helemaal.”

 

Vijf keer onderuit

“Met de Genium X3 van Ottobock, een computergestuurde prothese, liep ik binnen drie weken los”, vervolgt Erwin. “Ik ben geen enkele keer gevallen. Ter vergelijking: met mechanische knieën, ging ik vijf keer in één week onderuit. Een mechanische knie geeft niet dezelfde ondersteuning. Zo’n prothese geeft geen ondersteuning bij het lopen, waardoor de belasting op je stomp zwaarder is. Lopen met een prothese – mechanisch of computergestuurd – is zwaar. Maar een computergestuurde prothese denkt met je mee en geeft energie af waardoor lopen simpelweg minder kracht van je vergt en je stompen minder belast.”

 

Ook voor ouderen is een computergestuurde knie volgens Erwin een oplossing: “Als zij vallen dan zijn ze verder van huis. Het herstel duurt langer, spieren verslappen; allemaal zorgkosten die door een eenmalige investering in een betere prothese minder gemaakt worden. Een win-winsituatie als je het mij vraagt.” Daarbij pleit Erwin wel voor maatwerk: “Kijk naar wat een persoon nog wil én kan. Een huis-tuin-en-keuken computergestuurde prothese kan dankzij valbeveiliging en energieafgifte tijdens het lopen voor veel mensen een uitkomst zijn. Zorgverzekeraars zouden breder moeten kijken dan de doelmatigheid. Meer aandacht voor de persoon is in dit traject wat mij betreft op z’n plaats.”

 

Verbluffende prestaties

Zelf is Erwin uiterst content met zijn Genium prothesen. “Daar kan ik bijvoorbeeld mee traplopen, iets wat ik met de C-leg miste”, vertelt hij. Met therapie heeft hij zijn nieuwe benen eigen gemaakt, hij benut ze bijna 100%. Zijn prestaties zijn verbluffend: hij loopt gemiddeld 4,5 kilometer per uur en loopt minimaal een half uur ononderbroken, kan twee minuten stilstaan met zijn ogen dicht. Resultaten die hij op elke andere prothese niet voor elkaar kreeg. “Daarvoor gaat mijn grote dank uit naar de revalidatiespecialisten van Klimmendaal. Zonder hun hulp stond ik niet waar ik nu ben. Ik ben het doel, zij waren en zijn mijn hulpmiddel. En zij hebben echt alles in het werk gesteld om mijn doel te bereiken.”

 

Onlangs rondde Erwin een GRAIL therapie af, waar hij de therapeuten verbaasde door een half uur niet te vallen op twee loopbanden die onafhankelijk van elkaar bewegen. “Ze hebben er alles aan gedaan om me uit balans te brengen”, lacht hij. “Het doel van deze therapie is om het schrikmoment zo kort mogelijk te maken. Als ik struikel span ik m’n spieren aan, door de oefeningen op de loopbanden leer ik om zo snel mogelijk weer te ontspannen en mezelf te herpakken.”

 

“Ik weet nog hoe het is om met twee gezonde benen te lopen. Mijn prothesen komen daarbij in de buurt. Ze vormen één geheel met de rest van mijn lichaam, waardoor ik erop kan en moet vertrouwen dat ze hun werk doen. De controle loslaten is – voor iemand die graag de touwtjes in handen heeft zoals ik – doodeng. Maar met deze computergestuurde prothesen ben ik nooit bang geweest om te vallen.”

 

Op onderstaand filmpje zie je Erwin op de GRAIL.

3 gedachten over ““Ik weet nog hoe het is om met twee gezonde benen te lopen; mijn prothesen komen daarbij in de buurt”

  1. He Erwin, wat gaaf om te zien wat jij kunt. Respect je bent een voorbeeld voor velen. Je doorzettingsvermogen en je controle herken ik nog. Je gebruikt ze nu als kracht! Top!

  2. Dag Erwin,
    Onvoorstelbaar wat jij bereikt heb petje af hoor. Ik ben met mijn twee protheses nog lang niet zover en heb aan een kant mijn eigen knie nog.
    Respect en heel veel succes in je verdere leven.
    Sjaak

Geef een antwoord

drie × 1 =