Kristien wacht op een nieuwe knieprothese: “Met een prothese van de nieuwe generatie ben je niet meer gehandicapt”

De bijdrage voor knieprothesen van de zorgverzekering in België, is voldoende voor een mechanische prothese. Elke prothese die moderner is dan dat, wordt niet vergoed. Het is er al járen onderwerp van gesprek: de regeling die ervoor zorgt dat een elektronisch gestuurde knie bereikbaar wordt voor alle Belgen die leven met een beenamputatie. De handtekening van de minister is er en sinds 1 december 2020 ook de publicatie in het staatsblad. Nu volgt nog een administratieve afhandeling van een aantal maanden, voordat men een aanvraag kan doen. Voor veel Belgen kan het niet snel genoeg gaan. Ook Kristien Smet (48) uit het Belgische Haasdonk wacht met smart.

 

In 1993 had Kristien op 21-jarige leeftijd een banaal sportongeval op school. Maar de pijn bleef. Een jaar later werd het syndroom van Sudeck (CRPS) geconstateerd: de oorzaak van de continue diffuse pijn in haar knie, onderbeen en voet. “Ik ben in die tijd van het kastje naar de muur gestuurd, dit geprobeerd, dat geprobeerd. Niets hielp. Uiteindelijk adviseerden  artsen het been te amputeren, omdat er een te groot gevaar was dat er een infectie in de bloedbaan zou komen met alle gevolgen van dien.”

 

Vier jaar na het onbenullige ongeluk, wordt in januari 1997 het rechterbovenbeen van Kristien geamputeerd. Het had een enorme impact: “Dat klinkt lang geleden, maar voor mij is het alsof het gisteren was”, Bovendien was toentertijd het idee dat mensen met het syndroom van Sudeck geen prothese aangemeten kunnen krijgen. Daar heb ik nooit perspectief op gehad. Mijn revalidatie is nooit ingestoken geweest op leven met een prothese. Een groot gemis!”

 

‘Drie benen’

Lang gaat Kristien dus met drie benen door het leven, zoals ze het zelf omschrijft: “Mijn gezonde been en twee krukken.” Ze beklimt er bergen mee, tot in de Himalaya aan toe. “Ik ben altijd heel sportief geweest. Hoewel mijn geamputeerde been lange tijd geen prothese kon verdragen, en ik lang niet op mijn lichaam kon vertrouwen, hebben de krukken me niet tegengehouden in mijn ambities en dromen.”

 

Eerste generatie C-Leg

Na een lange zoektocht en dankzij technologische ontwikkelingen én een betrokken instrumentmaker, bleek een prothese toch een optie voor Kristien. “In eerste instantie was die keuze noodgedwongen: na een blessure aan mijn linkervoet kwam de rolstoel in beeld. Dat was voor mij een brug te ver.” Ze kreeg in 2003 – dankzij een sponsor  – een C-Leg protheseknie van de eerste generatie aangemeten. Deze volledig microprocessorgestuurde prothese is inmiddels een museumstuk, lacht ze. Maar het was het een openbaring voor haar, zeker na het ongeval aan haar linkervoet. “Natuurlijk, het blijft een prothese, maar toch: je voelt zo’n verschil tussen mechanisch en elektrisch.”

 

Een elektronische knie belast het lichaam een stuk minder, schetst Kristien. “Het vraagt veel minder energie van de rest van je lijf. De onderrug en ook de stomp worden minder belast, net als de heupen en je goede been. Kortom; het zorgt ervoor dat je gezonder verder door het leven kan. Met een mechanische knie heb je veel kracht en focus nodig om te kunnen lopen. Een elektronische prothese denkt met je mee, geeft je serieuze ondersteuning én vertrouwen: je valt minder snel op ongelijk terrein. Als je je voet niet mooi rechtzet, raak je niet direct uit balans. Dat geeft zoveel zekerheid in je lijf terug.”

 

Luxeartikel

Maar in België worden de elektronische knieprothesen vooralsnog niet vergoed. Alleen als het een verzekeringskwestie is, kan er geld voor zijn. Kristien hoopt dat er op beleidsniveau snel iets verandert aan de terugbetalingsvoorwaarden voor prothesen. “Het wordt al lang beloofd, en steeds weer wordt het vooruit geschoven”, schetst Kristien de frustratie van haarzelf én vele Belgen met haar. “Zou iemand in de politiek een naaste hebben met een bovenbeenamputatie die nood heeft aan een goede knie, dan lag dat besluit er gister al. In het perspectief van de overheid is een knie een knie. En is een elektronische prothese dus een luxeartikel. Maar dat is onjuist. Een elektronische prothese vervangt een lichaamsdeel en is een verschil van dag en nacht met het ‘houten been’ dat nu slechts wordt vergoed. Het zal er bovendien aan bijdragen dat andere kosten voor de gezondheidszorg op termijn afnemen, omdat het lijf minder belast wordt. Met een prothese van de nieuwe generatie ben je niet meer gehandicapt, maar ‘andersvalide’. Een wereld van verschil!”

 

Wereld van verschil

Ook met een amputatie wil je iets maken van je leven. Iets bijdragen aan de maatschappij, schetst Kristien. Ze werkt als ergotherapeute, maar ondervindt steeds meer pijn en ongemakken. “Een nieuwe MPK/MCK betekent misschien ook dat het werken minder belastend wordt. Een fatsoenlijke prothese maakt het leven in elk geval gemakkelijker.” Hoewel een museumstuk, is ze daarom nog steeds trots op haar C-Leg. In de categorie ‘wat niet weet, wat niet deert’, wil ze nog niet proeflopen op een nieuwe generatie knie. “Ik ben daar wel nieuwsgierig naar, maar heb het geld niet om zo’n nieuwe prothese te kopen. Daarom hoop ik dat de nieuwe regelgeving er snel doorheen komt. Dat betekent dat ik een vergoeding krijg voor de aanschaf van een vierde generatie C-Leg. Dat gaat weer een wereld van verschil zijn met mijn eigen prothese”, verwacht ze.

 

Bekijk ook het verhaal van Etienne waarin hij vertelt over zijn ervaring met een elektronische prothese.

 

[Totaal: 15   Gemiddelde:  4.7/5]

Geef een reactie

8 + 12 =