Leon is een vaste nieuwe blogger en stelt zich voor

Terug naar 2015

Daar lag ik dan, februari 2015, net ontwaakt uit mijn coma. Een zware sepsis had mij vanuit het niets op het randje van de dood gebracht en na 17 dagen onder zeil werd ik wakker in een nieuwe realiteit. De beademingstube in mijn keel deed pijn. Mijn handen en vingers stonden volledig krom, ik kon niet bewegen en overal zaten slangen in mijn lijf. En mijn benen? Die waren zwartpaars. De tijd vorderde en mijn benen en voeten werden steeds zwarter. En daarmee verdween ook de hoop om misschien slechts wat tenen te verliezen. Uiteindelijk zijn mijn beide onderbenen in april 2015 geamputeerd en begon een lang revalidatietraject. Er ontstond voor mij een nieuwe realiteit die ik moest leren accepteren en waar ik mee moest leren leven.

 

Vallen en opstaan

Dat was en is nog steeds een proces van vallen en opstaan. Ik ben nu 35, leef een actief leven als vader van Lize (die na mijn scheiding deeltijd bij mij en mijn vriendin woont), met een veeleisende managementfunctie bij IT multinational Atos en als sporter. Ik ben een actief crossfitter en als golfer speel ik op de European Tour for Disabled Golfers. Mijn streven in m’n leven is om me alleen maar druk te maken om de zaken die ik zelf kan beïnvloeden – maar dat is in de praktijk bijzonder lastig!

 

Mijn verhaal delen

Hier op dit platform kunnen jullie van mij als blogger openheid verwachten. Ik schuw niet om ook de rauwe randjes en de minder leuke kanten van mijn handicap te benoemen; die blijven op social media vaak onderbelicht. Ik kies er voor om een vol en rijk leven te leven, waarin mijn handicap mij niet definieert, maar mij wel heeft gevormd tot de persoon die ik nu ben: een positieve man die midden in het leven staat, maar die ook steeds beter zijn eigen handicap leert te accepteren.

Als je mij nog wat extra wil volgen, kan dat via mijn Instagram account @leonemmen. Ik vind het leuk om nieuwe mensen met vergelijkbare uitdagingen te ontmoeten en mijn voortgang te delen!

 

[Totaal: 15    Gemiddelde: 3.2/5]

Misschien ook interessant

9 gedachten over “Leon is een vaste nieuwe blogger en stelt zich voor

  1. Hi Leon,

    Sinds oktober 2018 ben ik een deel van mijn linker onderbeen kwijt als gevolg van een motorongeval. Ik kwam uit een parkeersituatie en had de auto niet gezien, hij mij ook niet en dus zat mijn onderbeen klem tussen zijn bumper en mijn motor. Mijn been was niet verbrijzeld maar verpulverd, niet te redden dus. Vanaf moment 1 heb ik mijn beperking geaccepteerd en sta positief in het hele traject om weer te leren lopen. Ik mocht bijna gaan revalideren maar 3 weken geleden ven ik gevallen en heb mijn linker knieschijf gebroken op een manier dat ook de patella-pees lis kwam. Niet de meest handige actie van mij, maar ja… Ik was een beetje aan het kijken naar vakanties voor mensen met een mobiliteits beperking en kwam al surfend op jouw blog terecht. Ik vond het heel leuk om te lezen hoe jij en je vriendin hier mee omgaan. Ik ga je zeker blijven volgen, het inspireert mij om te blijven reizen

    1. Dag Brigitte,

      Dank voor je reactie! En wat mooi om te lezen hoe positief je ermee om gaat. Even voorzichtig aan nu en dan gauw gaan revalideren! En wanneer je weer mooie reizen gaat maken, vinden we het leuk om dat te horen!

      Fijne dag!

      Groetjes Nadja

    2. Hi Brigitte! Bedankt voor je reactie en het delen van je verhaal. Wat knap dat je positief in het leven staat en het kunt accepteren! Maar wat een pech nu met je val zeg. Enig idee hoe lang dit gaat duren voor je? Fijn wat je zegt over reizen en ik ben dankbaar dat het je inspireert!

      1. Hoi Leon,

        Ik heb begrepen van de revalidatiearts dat de val mijn revalidatie met minimaal 3 maanden vertraagt. Gelukkig heb ik sinds kort een mini Tesla (scootmobiel) dus trek ik de wijde wereld maar dan dicht bij huis in als het mooi weet is tenminste 😄

        Groetjes Brigitte

        1. Oei dat is balen zeg Brigitte! Fijn dat die scootmobiel vrijheid geeft. En de mooiste onontdekte plekjes vind je vaak dicht bij huis! Veel succes met je revalidatie!

  2. Beste Leon,
    Het lijkt mijn verhaal wel 😇 ik kreeg in maart 2015, als gevolg van een pneumonie met een agressieve bacterie, een scepsis en total organ faillure. Zwarte voeten en vingers die ook allemaal voor een groot deel geamputeerd zijn. Maar ik leef nog en daar geniet ik van. Wat geweldig dat je kan golfen ik ben daar nog te instabiel voor (wel een workshop voor gehad in het revalidatie centrum, was leuk) veel in het zkh gelegen vanwege darmcomplicaties. Ik heb sinds kort een handbike en ben daar heel blij mee, zo kan ik toch wat bewegen.

    1. Dag Thea,

      Wat bijzonder dat jullie verhalen zo op elkaar lijken. En wat fijn dat je door de handbike weer in beweging bent, top! Hele fijne feestdagen voor jou en je dierbaren!

    2. Wat fijn Thea! Een handbike geeft dan zo ontzettend veel vrijheid!
      Wat bijzonder om je verhaal te lezen. Bedankt voor je mooie reactie en het openlijk delen!

Geef een reactie

2 + vijf =