Sjaak (64) laat zich niet tegenhouden door een dubbele beenamputatie: hij werkt, golft en hobbyt zoveel hij kan

De manier waarop Sjaak Pelkmans (64) uit Gilze vijf jaar geleden zijn benen verliest, is een regelrechte thriller. Hoe hij zich vervolgens terugvecht is zeer bewonderingswaardig.

 

Hij weet het nog als de dag van gisteren: 5 december 2015, iets voor twaalven. Sjaak is een bezige bij. Hij werkt als leidinggevende op een golfbaan, heeft naast golfen een passie voor machines waar hij graag aan sleutelt en kweekt groenten in zijn tuin. Omdat het steeds meer werk is om zijn tuin van duizend vierkante meter bij te houden, heeft Sjaak een grondfrees gekocht om het land te bewerken. Het ene moment loopt hij met deze machine over de akker en vertelt hij zijn vrouw dat hij zo komt lunchen. Het volgende moment wordt hij wakker met zijn benen tussen de messen van de machine. Mogelijk is Sjaak gestruikeld, hij kan het zich niet herinneren. Sjaak heeft medicijnen voor hartritmestoornissen en kan een black-out gehad hebben. Het werd nooit duidelijk waarom hem dit die Sinterklaasdag overkwam.

 

Roze bril

De pijn is niet te beschrijven. Toch ziet Sjaak het zelfs op het dieptepunt nog positief in: “Ik zag wel dat het ernstig was, maar dacht: ‘Dit komt wel goed, dit herstellen ze wel.’” Het is tekenend voor Sjaak die in alles een lichtpuntje ziet. In werkelijkheid zet een arts ter plekke één been af en zijn tweede been later ook in het ziekenhuis. Sjaak wordt vijf dagen lang in coma gehouden. “Ik zag dat ze eraf waren, maar het besef kwam pas vijf of zes dagen later. Ik had hele zware pijnstillers waardoor ik alles door een roze bril zag.”

 

Nachtmerries

Vanaf de eerste dag krijgt Sjaak psychische begeleiding voor de verwerking van dit enorme trauma. “EMDR werkte goed bij mij. Ik moest de beelden oproepen en tegelijkertijd rekensommetjes maken. De therapie maakte mijn hersenen wijs dat het allemaal wel meevalt. Ik had lang nachtmerries over machines zoals grasrapers en maaikneuzers, die mij wilden ‘pakken’. Het hoort erbij jammer genoeg. Maar door de sessies werd het minder en uiteindelijk is het gestopt.”

 

Lees ook: Rouwproces na amputatie

 

Topbaas

Al in het ziekenhuis komt zijn baas langs om te vertellen dat hij er alles aan gaat doen om Sjaak weer aan het werk te helpen. “Echt een topbaas, en nog steeds.” In het revalidatiecentrum in Tilburg vertelt Sjaak vervolgens dat hij weer van plan is om zijn oude leven op te pakken en dat hij daarom graag wil leren lopen met prothesen. Sjaak: “Er zijn mensen met soortgelijke amputaties die het gelukt is, zei de arts.” Daarmee zei hij ook dat het niet iedereen gelukt was. “Maar ik moest en zou er eentje van worden die het lukte”, blikt de positieve Sjaak terug.

 

Bloed, zweet en tranen

Het ging niet zonder slag of stoot. “Mijn balans vinden op protheses was zóóó moeilijk. Ik heb het geluk dat ik nog één knie heb. Hoe hoger de amputatie, hoe lastiger. Ik ben zo vaak gevallen in het begin; toen twijfelde ik weleens of ik er wel mee door moest gaan. Bloed, zweet en tranen: het is een cliché, maar het is wel waar ik doorheen ben gegaan. Ik kreeg veel steun van lieve mensen, die had ik echt nodig. Mijn doorzettingsvermogen heeft me ver gebracht. Ik krijg ook de middelen die ik nodig heb. Ik heb nu een C-Leg en die krijgt niet iedereen zomaar van de verzekering.”

 

Lees ook: Dianne past acht weken na haar amputatie haar prothese

 

Terug op de golfbaan

Sjaak kon zijn baan als leidinggevende op de golfbaan niet meer uitoefenen. Hij werkt er nu in de ochtenden als onderhoudsmonteur. Drie jaar geleden kwam hij daar een golfcoach tegen, die een ParaGolfer had. “Het is een soort elektrische rolstoel die speciaal voor golfen is ontworpen. Die vrouw gaf les aan een MS-patiënt die verlamd is. Ze zag dat ik ook iets had en vroeg of ik het wilde proberen. Ik stapte in het karretje en ging ermee aan de slag. Ik kan erin staan met een riem om mijn heupen, zodat ik kan golfen zonder voorover te vallen.” Sjaak maakte zijn rentree als golfer. “Ik ben niet meer zo goed als vroeger, want ik kan geen lange slagen meer maken. Maar golfen doe je met handicaps. Ook met drie slagen kun je een mooie score neerzetten.”

 

Helaas heeft Sjaak dit jaar maar één keer gespeeld. “De eigenaresse van de paragolfer is ook verpleegkundige en ze heeft sinds de coronacrisis geen vrije tijd meer om met de kar naar me toe te komen. Omdat zelf een kar kopen te duur is, denk ik eraan om er binnenkort zelf eentje te maken.”

 

Sjaaks enige worsteling

Het enige waar Sjaak vandaag de dag nog mee worstelt is fantoompijn. “Die haalt mijn levensvreugde af en toe naar beneden.” Hij slikt er medicijnen voor. “Ik heb er in golven last van, soms zijn het kleine kriebeltjes, maar soms wekenlang extreme zenuwpijnen waardoor ik vele nachten niet slaap. Meer medicijnen kan ik niet gebruiken, het zijn heftige middelen die mijn lever moet verwerken. Als ik maar bezig ben, kan ik het enigszins onderdrukken.”

 

Lees ook: Fantoompijn bij een amputatie

 

De rode draad

Bezig zijn is de rode draad in Sjaaks leven. Hij is tevreden met wat hij heeft, maar wil ook steeds een figuurlijk stapje erbij. Hij heeft ontdekt dat hij mensen wil helpen. “In de revalidatie heb ik veel mensen gezien die niet meer de moeite op kunnen brengen om erbovenop te komen. Na mijn ontslag ben ik nog een keer teruggevraagd. Een arts zei: ‘Dit is Sjaak, kijk eens wat hij bereikt heeft met zijn dubbele amputatie.’ Het inspireerde andere mensen. Ik zou het heel leuk vinden om op deze manier meer mensen te helpen. Ik wil als ervaringsdeskundige aan anderen laten zien hoeveel mogelijkheden er zijn.”

 

[Totaal: 3   Gemiddelde:  5/5]

8 gedachten over “Sjaak (64) laat zich niet tegenhouden door een dubbele beenamputatie: hij werkt, golft en hobbyt zoveel hij kan

  1. Beste Sjaak,
    Mooi om je verhaal te lezen! Wat ben je ver gekomen!
    Vaak kan EMDR ook helpen bij fantoompijn, misschien kan je dat nogmaals proberen?

    1. Hoi Wiesje,
      Leuk dat je reageerd, ik ben echt heel ver gekomen jammer van de fantoompijn inderdaad, het is een idee om EMDR te proberen.

    2. Misschien helpt wiet olie wel tegen je pijn ik heb er veel baat bij . Ben ern jaar geleden geamputeerd en kom toevallig ook uit gilze. Ik heb het probleem dat ik zoveel zweet productie heb dat mijn prothese maar ee half uur aan kan. Nu diverse andere mogelijkheden aan het proberen en waarschijnlijk oo de wachtlijst voor een oseointegratie . Klik prothese

  2. Hallo Sjaak ,

    Zelf ben ik ook mijn been kwijtgeraakt en heb zelf heel veel fantoom pijn echter door behandelingen in de pijnpoli kan ik maanden deze toch goed de baas en deze behandeling word gedaan door Dr Aukes in het Albert Schweitzerziekenhuis in Zwijndrecht die mij op 3 plaatsen in mijn rug een blokkade plaats , je kan altijd contact opnemen met hem en zeer zeker kan hij jou goed helpen om de fantoompijn dragelijk te maken !

    1. Dag Henny,
      Bedankt voor jou reactie.
      De fantoompijn bij mij komt altijd in periodes de periodes duren gemiddeld 10 tot 12 weken.
      De ene keer in mijn linker been en de andere keer in mijn rechter.
      In de tussenliggende periodes heb ik nagenoeg geen pijn erg vreemd maar wel fijn dat het niet altijd is.
      Het kan goed dat ik nog kontakt ga opnemen met Dr Aukes. Bedankt.

  3. Sjaak,
    Ik heb een soortgelijk verhaal als jij met het grote verschil dat ik alleen een rechterbovenbeenamputatie heb. Op mij 69 ben ik geamputeerd na een streptokokken bacterie ontsteking. 4 weken comma en 1/2 jaar revalidatiecentrum. Was net gestopt met werken en dus tijd zat. Vanaf de 1ste (bewuste) dag heb geweldig veel last van fantoompijn en echt al alles uitgeprobeerd. Niets help. Ik had gelukkig 2 hobbies. 3-band biljart wat ik nog doe en zoals jij golf. Ik kan helaas niet ver meer lopen (50 meter) en werd (lopend) golfen niet mogelijk. Eerst ben ik Marshal geworden op Prinsenbosch en toen ik weer mocht toch voorzichtig weer gaan golfen. Wat lessen genomen en kreeg ik toestemming om met mijn scootmobiel weer deel te nemen aan wedstrijden. Gaat redelijk ok met een hcp van 32.4. Speelde lang op Prise D’eau en nu in Turnhout. Door teveel fantoompijn en Corona lig ik nu wel stil hoor. Ben nu ook bijna 78 jaar. Als je kunt golfen zonder steun kan je natuurlijk hetzelfde als ik doen en met de scootmobiel golfen. Is betaalbaar en gaat prima. Mocht je wat vragen hebben kan je altijd een berichtje sturen.

    1. Dag Peter, bedankt voor jou reactie.
      De fantoompijn is echt een enorm probleem, ben je je benen kwijt moet je ook nog met die pijn dealen.
      Ik Werk al 43 jaar op golfclub toxandria en heb ook altijd regelmatig gespeeld. Nu ben ik daarvoor afhankelijk van een para golfer. Ik ben door mijn dubbele amputatie niet stabiel genoeg om alleen met een scootmobiel te spelen, Putten gaat wel.

Geef een reactie

vier + vier =