Video: Cécile over haar eerste stappen

 

 

‘Als je met krukken kunt lopen mag je naar huis’, zei de dokter van Cécile. Dat hoefde hij haar geen twee keer te zeggen!

 

Ik lag toen in Luik in het ziekenhuis, maar we woonden in Namen, dus dat was tamelijk ver weg van mijn moeder. Ik had gevraagd of ik naar Namen terug mocht naar een kliniek. Om toch dichterbij mijn ouders te zijn, zodat mijn moeder geen trein hoefde te nemen met mijn broertje die pas acht jaar oud was.

 

De dokter is bij mij gekomen en zei: ‘Alles gaat heel goed’ – het was vier weken later – en hij vertrok op 21 juli en zei: ‘Als je met de krukken kan lopen mag je gaan, terug naar huis.’ Dus ik dacht: ‘Wauw!’ Dus in drie dagen ben ik met krukken opgestaan, door de gangen gaan lopen, zodat ik leerde weer op te staan.

 

Daar ben ik echt trots op, want dat is heel vlug gebeurd na het ongeluk. Dat heeft de dokter ook gezegd: ‘Het verwondert mij’, want normaliter moest ik  nog drie maanden in de kliniek blijven. Na één maand was ik thuis, bij mijn moeder.’

 

Wat is het belangrijke doel waarvoor jij nét dat beetje extra motivatie kunt opbrengen?

 

[Totaal: 1    Gemiddelde: 2/5]

Geef een reactie

14 − 13 =